เก้าอี้ที่ว่างเปล่า

posted on 17 Oct 2010 10:05 by ttaanngg in Essay
เคยไหมที่ได้รู้จักใครซักคน ที่เขาเดินผ่านเข้ามาในชีวิต
แล้วสร้างสายสัมพันธ์เล็กๆ ที่เหนียวแน่นขึ้นมาระหว่างคนสองคน
ไม่ว่าด้วยเพราะอไรก็แล้วแต่
สายสัมพันธ์ที่แลดูเบาบาง ราวกับจะขาดลงได้ทุกเมื่อนั้น
กลับไม่เคยขาดลงเลยซักครั้ง
 
วันเวลาผ่านไป
ความทรงจำและสายสัมพันธ์ก็ดูซีดจางลงตามกาลเวลา
จนไม่รู้เสียแล้วว่า
ในอีกฝากฝั่งนึงของสายสัมพันธ์เบาบางนั้น
อีกฝ่ายยังคงถือไว้ หรือปล่อยให้หลุดลอยไปแล้ว
ในขณะที่อีกฝากฝั่ง
กลับยังมีอีกคนที่ยึดถือไว้อยู่
แม้ว่าสายสัมพันธ์นั้นจะซีดจาง เปราะบางเพียงไร
ก็คงถือมันไว้อย่างนั้น
 
วันเวลาผ่านไป หลายผู้คนที่ห่างหาย
จนเกิดกลายเป็นเหมือนช่องว่างเล็กๆ ในหัวใจ
เมื่อยามมองดูสายใยความสัมพันธ์ที่ซีดจางนั้น
อย่างไม่มั่นใจในอีกฝากฝั่งนึงของสายใยนี้
ปรากฎเป็นช่องว่างเล็กๆ ที่รอคนคนเดินกลับเข้ามายิ้มให้อย่างอ่อนโยน
พร้อมสัมผัสอุ่นๆ ทีีเคยได้
 
.
.
.
 
เวลาเดินทางไปข้างหน้าเสมอ และไม่เคยหวนกลับมา
ในช่องว่างเล็กๆ ที่คล้ายรอใครบางคนอยู่นั้น
อีกด้านนึงของหัวใจก็รับรู้ว่า ใครคนนั้นคงไม่กลับมา ไม่ว่าด้วยเหตุผลใดๆ ก็ตาม
 
เหลือเพียงกลิ่นของความทรงจำ
หอมฟุ้งกรุ่นในหัวใจมิรู้คลาย
 
กลิ่นของความทรงจำ
ที่ย้ำให้ระลึกถึงเรื่องราวแสนดี ที่เคยเกิดขึ้น
และอาจเป็นเพียงสิ่งเดียวที่ช่วยรักษาสายใยความสัมพันธ์ที่แสนเบาบางนั้น
ไม่ให้สูญสลายไปก็เป็นได้
 
.
.
.
 
เก้าอีกตัวนึงในหัวใจ
ยังคงว่างเปล่าเสมอมา
นับแต่ใครคนนั้นจากไป รอคอยวันและเวลา
ให้คนคนนั้นกลับมานั่งที่เดิม
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

เขียนดีจัง big smile

#4 By keaaaa on 2010-10-22 22:37

ทุกอย่างมีตอนจบเสมอ
และทุกอย่างมีวันเริ่มต้นใหม่ๆได้เช่นกัน
แม้จะไม่ได้เริ่มจากที่แห่งเดิมก็ตามopen-mounthed smile

#3 By แทณนี่แหละ on 2010-10-18 10:51

อย่าทิ้งเก้าอี้ตัวนั้นไว้ว่างๆ
คุณต้องลงไปนั่ง เเล้วเราอาจจะเข้าใจ
ในมุมที่ต่าง

don't judge a man until you're standing in his shoes

แต่ไม่ว่าเข้าใจ ไม่เข้าใจ
ความทรงจำจะเป็นอย่างไร
งามงด ชวนจดจำ
หรือ ชิงชัง อยากหลงลืม

ก็อยู่ที่เรา :)
อีกปลายของความสัมพันธ์บางเบา ยังมีใครอีกคนจับยึดอยู่หรือไม่หนอ ลองกระตุกดูครับ..

เก้าอี้ในห้วใจ บางทีก็มีไว้สำหรับใครบางคน คนเดียวเท่านั้น.. ไม่มีคนมาแทนที่ได้

ภาษาสวยดีนะครับ