เล่าเรื่อง เรื่องเล่า

posted on 30 Dec 2011 17:36 by ttaanngg in Diary
เงียบหายไปนานมาก คาดว่าหลายๆ คนจะลืมกันไปแล้วล่ะ
มาคราวนี้มาเหมือนจะเล่าเรื่องราวที่ประสบพบเจอให้ฟังแก่กันมากกว่า
เรื่องราวเยอะแยะ เสียจนต้องนั่งเรียงลำดับให้ดี เพราะเกรงว่าจะตกหล่นกันไป
 
ยักษ์วัดพระแก้ว ตอนกลางคืนก็น่ากลัวเนอะ
 
1. ประสบการณ์ที่ไม่อยากเจอ
 
ที่บ้านเราประสบมหาอุทกภัยกับเขาด้วย เลยทำให้กลายเป็นผู้อพยพไปโดยปริยาย
แต่ในความเหมือนโชคร้ายนั่นก็ยังมีความโชคดี
ตรงที่ที่ทำงานเรานั้น เ้ขาหาที่พักให้ 
แต่การได้ที่พักมานั้น เรียกได้ว่าแทบจะต้องแลกกับการไปทำงานทุกวัน
(แหงล่ะ ก็ไม่มีข้ออ้างให้หยุดแล้วนิ่)
งานทุกอย่างที่เกี่ยวกับยา คล้ายจะรุมสุมเข้ามา
 
แลกกับการต้องอยู่คนเดียว
หลายครั้งที่เวลาปิดประตูห้องพักแล้ว รู้สึกเหงาจนเรียกว่าเกือบจะวังเวง
บางครั้งก็รู้สึกเหมือนกับว่าจะร้องไห้ออกมาให้ได้เสียเดี๋ยวนั้น
บางครั้งก็แอบร้องไห้ออกมาเงียบๆ คนเดียว
ก่อนจะบอกตัวเอง ไม่ได้นะ ต้องอดทนและเข้มแข็งกว่านี้
 
พระบรมมหาราชวังยามค่ำคืน
 
แลกกับการต้องรับฟังคนที่มารับบริการในช่วงนั้นบ่นว่า
มาทำไมทำงานได้ช้า ทำไมถึงไม่อย่างนั้น อย่างนี้ฃ
 
ถึงจะดูมากมาย แต่รู้ไหม ที่ไม่นาเชื่อที่สุดคือตัวของเราเอง
ไม่เคยคิด ว่าจะผ่านเรื่องแบบนี้มาได้ด้วยตัวเอง
ไม่เคยคิดว่าวันนึง จากคนที่เคยเป็นเด็กแล้วบ่นไปเสียทุกเรื่อง
และรู้สึกตลอดว่าตัวเองมีคนให้พึ่ง
จะกลับกลายเป็นคนที่พึ่งแถมยังกลายเป็นที่พึ่งให้คนอื่นได้
 
มองย้อนกลับไป เอาเข้าจริงๆ แล้วถ้าหากไม่ได้ผ่านเรื่องราวพวกนี้ 
เราเองก็คงเป็นคนที่ไม่รู้จักโตเสียที
 
พระบรมมหาราชวังยามค่ำคืน ฝีมือพอได้ไหม?
 
2. เสน่ห์มือสอง
 
จากการที่ได้กลายเป้นผู้อพยพนั่นล่ะ ทำให้กลายเป็นว่ากลับมาไม่เจอใคร
ดูโทรทัศน์หรือก็เบื่อเหลือแสน ไม่ต้องพูดถึงข่าวน้ำท่วม
แล้วแล้วเหมือนระดับความเครียดจะพุ่งปรี๊ดเอาดื้อๆ
ก็เลยตกลงปลงใจกับความคิดที่ว่า หนังสือนี่ล่ะ ท่าจะเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเรา
 
ตอนแรกก็ซื้อหนังสือมือหนึ่งอยู่หรอก แต่ซักพักเริ่มรู้สึก
ว่ามันออกจะแพงเกินไปซักหน่อย
เลยเริ่มๆ มองร้านหนังสือมือสอง ที่มีมากมายบริเวณที่เราพัก
 
star แบบใช่ไหม รูปนี้ถ่ายเสร็จแขนสั่นเลย
 
ร้านแรกที่ได้อุดหนุน เป็นร้านแผงข้างทาง หนังสือถูกมาก
และมีทุกประเภทเลยทีเดียว
ตั้งแต่นิยาย ไปยันหนังสือเรียน 
เราไปด้อมๆ มองๆ แล้วก็เลือกหนังสือสภาพดีๆ ได้มาเล่มหนึ่ง
 
จากนั้นก็เริ่มเข้าอีกร้าน ร้านที่สองนี่ดูเป็นตึกแถวใหญ่โต
จากที่ไม่เคยคิดจะเข้าร้านหนังสือมือสอง เลยเป็นว่าต้องเสน่ห์เข้าให้เสียแล้ว
 
แน่นอนว่า กลิ่นของฝุ่นนั้นคงไม่ใช่เสน่ห์หรอก
แต่เสน่ห์คือการที่เราได้พบเจอหนังสือหลายเล่มที่เราเคยได้อ่านตอนเด็กๆ
หลายเล่ม เห้นอยู่ในห้องสมุดเมื่อสมัยครั้งยังเป็นนักเรียนมัธยม
บางเล่มที่เราเคยคิดว่าอยากอ่าน แต่หาซื้อไม่ได้แล้ว
ร้านสว่างขัดกับกลิ่นอับเล็กๆ ของหนังสือเก่า
 
คนเยอะมาก โดนเหยียบเท้าไปก็หลาย
 
เราได้หนังสือมาเป็นเพื่อนคลายเหงาหลายเล่มในราคาค่อนข้างเป็นมิตร
 
มันไม่สำคัญเลย ว่าหนังสือเล่มนั้นจะผ่านมือใครมา
แต่มันสำคัญตรงที่ มันได้กลายเป็นเพื่อน ที่เราพกไปไหนๆ ได้
ทำให้คนที่อยู่คนเดียวอย่างเราไม่เหงาไม่ฟุ้งซ่าน
และเชื่อว่ามันคงเคยได้ทำหน้าที่นี้มาก่อน และแน่นอนว่า
คงทำได้ดีทีเดียว
 
ส่วนตัวชอบรูปนี้นะ ขลังดี 
 
3. (ริอาจ) เป็นช่างภาพ
 
ด้วยความที่อยู่คนเดียวแล้วออกจะว่างๆ ไปซักหน่อย
ประกอบกับเงินเก็บเล็กๆ น้อยๆ ที่มีอยู่ก้เลยถอยกล้องมาใหม่
ดูไปดูมา เงินเก็บหายเกลี้ยง เริ่มเก็บกันใหม่เลย
ได้มาเป็น canon600D 
 
ได้กล้องมาก็เริ่มตระเวนถ่ายรูปกันเลยทีเดียว
แถมด้วยการใช้กล้องครั้งแรก ก็ถ่ายรูปตอนกลางคืน
ส่วนฝีมือ ก็อย่างที่เห็นนั่นแหละค่ะ
 
คงต้องฝึกอีกเยอะ
 
รูปสุดท้าย จริงๆ มุมทำให้อยากได้เลนส์ไวด์มากๆ
 
4. เหมือนจะอยู่คนเดียว แต่ไม่เคยอยู่คนเดียว
 
ด้วยความที่น้ำท่วม เดินทางลำบาก เลยเหมือนจะอยู่คนเดียว 
เพราะต่างคนก็ต่างอยู่ ไปคนละทิศ คนละทาง
 
คนพิเศษก็อยู่ซะอีกที่ ดูจะไกลกันเหลือเกิน เวลาแบบนี้อยากให้อยู่ใกล้ๆ ก็ไม่ได้
แต่จะมานั่งโอดครวญให้อีกฝ่ายต้องห่วง ก็คงไม่ใช่ที่
 
จนกระทั่งไม่สบายท้องเสีย
หนักขนาดที่ว่าต้องนอนให้น้ำเกลือนั่นล่ะ 
ทีแรกกะว่าจะไม่บอก ด้วยเพราะไม่ยากให้ห่วง
แต่กลับมีพี่ที่ทำงานโทรไปบอก
 
เพราะเรื่องนี้ได้เกิด ถึงได้รู้ว่า
เหมือนอยู่คนเดียว
แต่จริงๆ แล้วไม่ได้อยู่คนเดียว
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet

เคยไปช่วยงานรุ่นน้องอยู่จนค่ำมืดอยู่ปีหนึ่งพศ.ไหนไม่รู้
เสน่ห์แต่ละเวลามันชวนให้น่าหลงใหลไม่น้อยสำหรับวัดต่างๆ
ไม่มีใครหรอกครับที่อยู่คนเดียว เพียงแค่เราไม่รู้ว่าในขณะนั้นมีใครมองเราอยู่ต่างหาก ชีวิตคนเราีเรื่องมากมายให้เจอให้ประสบ ถ้านั่งอยู่ตรงนั้นโดยไม่ลองลุกไปไหน จิตใจเราก็จะอ่อนแรงลงไปเรื่อยโดยที่ไม่ได้อะไรเลย แต่หากลองลุกออกไป แม้จะไม่รู้ว่าต้องเจออะไรบ้าง แม้ทางข้างหนึ่งจะไม่ใช่สิ่งที่สวยงาม แต่ระหว่างทางนั้นย่อมมีอีกฟากหนึ่งด้วยเสมอๆ หรือแม้สองข้างจะไม่ใช่สิ่งที่อยากเห็น แต่ก็ยังมีอีกหลายทางโค้งข้างหน้าให้ผ่านไป
สวัสดีปีใหม่ครับ หวังว่าคงหายท้องเสียแล้ว ก็ขอให้ปีนี้พบสุข พ้นภัย มั่งมี สุขสม และแจ่มใสตลอดปี2555นะครับconfused smile confused smile

#1 By แทณนี่แหละ on 2012-01-14 19:54